معلماني که به گفتمان رياضي در کلاس رياضي اعتقاد دارند بايد ويژگيهاي زير را دارا باشند.
1- معلم رياضي به طور منظم سوالهاي آزاد و باز را مطرح ميکند و پاسخ درست از پيش تعيين شده هم براي آنها وجود ندارد.
2- هميشه زمان طولانيتري را براي پاسخ دانشآموزان اختصاص ميدهد تا دانشآموز نامطمئن را به ادامهی پاسخ دادن تشويق کند.
3- دبير رياضي به آن چه دانش آموزان فکر ميکنند، علاقهی آشکاري نشان ميدهد و به دقت به گفتههاي آنان گوش ميدهد، حتي پس از آن که روشن شود اشتباه کردهاند.
4- به طور مکرر از دانشآموزان ميخواهد پاسخها و نظريات خود را توجيه وتشريح کنند.
5- اغلب با پذيرفتن پاسخها بهصورت بيطرفانه، قضاوت کردن را به تاخير مياندازد و از شرکت دانشآموزان در بحث قدرداني ميکند و دانشآموزاني را که به عقايد او با ترديد مينگردند مورد تشويق قرار ميدهد.
6- در روشهاي بسته آموزشي معلم مصمم است در زماني ثابت و از طريق معين از مفهوم «الف» به «ب» برود و پيوسته نظريات جانبي را قطع ميکند. اما در اين روش از نظر زمان و طريق و تا حدي از نظر مقصد، انعطافپذيراست. با دانشآموزان براي کشف و به کارگيري انديشهها تشريک مساعي ميکند.
7- وظایف را طوری تعیین میکند و سازمان میدهد که امکان بررسی، آزمایش دادن و ارتباط به وسیلهی دانشآموزان ممکن باشد.
8- بر دلايل و اصول تأکيد ميورزد و دانشآموزان را تشويق ميکند که در همان لحظه در مورد اين که «چه بايد بکنند» تمرين نمايند. تعداد قواعد، روشها و فرمولها را نيز به حداقل ميرساند.
9- رونويسي را به حداقل ميرساند و وضعيت بازانديشي و بازآفريني مطالب را فراهم ميآورد.
10- معلمان رياضي به تقويت و پرورش تفکر واگرا، راه حلهاي ميانبر و اظهارات نامأنوس و غيرعادي در دانشآموزان براي توسعهی تفکر خلاق تأکيد ميورزند.